Aangifteplicht voor buitenlandse rekeningen
Als Belgisch belastingplichtige bent u verplicht om alle buitenlandse bankrekeningen aan te geven. Dit geldt voor rekeningen bij buitenlandse banken, beleggingsplatformen, en zelfs bepaalde online betaaldiensten.
De aangifte gebeurt op twee niveaus. Ten eerste moet u het bestaan van de rekening melden aan het Centraal Aanspreekpunt (CAP) van de Nationale Bank van België. Ten tweede moet u de inkomsten uit die rekeningen aangeven in uw jaarlijkse belastingaangifte.
De CAP-melding is een eenmalige verplichting per rekening, aan te vullen bij wijzigingen. U vermeldt het rekeningnummer, de naam van de bank, het land, en de naam van de rekeninghouder. Dit kan online via de website van de Nationale Bank.
Niet-aangifte kan leiden tot zware sancties: boetes van 50 tot 1.250 euro per niet-aangegeven rekening, plus belastingverhogingen tot 200% op de niet-aangegeven inkomsten.
Welke inkomsten moet u aangeven?
Alle inkomsten uit buitenlandse rekeningen zijn belastbaar in België. De belangrijkste categorieën zijn:
Intresten op spaarrekeningen en termijnrekeningen: belast tegen 30% roerende voorheffing. In tegenstelling tot Belgische gereglementeerde spaarrekeningen, is er geen vrijstelling op de eerste schijf.
Dividenden van buitenlandse aandelen: belast tegen 30% roerende voorheffing, mogelijk verminderd door een dubbelbelastingverdrag.
Meerwaarden op buitenlandse beleggingen: in principe belastingvrij als ze kaderen in normaal beheer van een privévermogen. Maar bepaalde producten zoals turbo's en opties kunnen als speculatief worden beschouwd.
Huurinkomsten van buitenlands vastgoed: belast in België maar met vrijstelling onder progressievoorbehoud als er een dubbelbelastingverdrag van toepassing is.
Belangrijk: ook al hebt u in het buitenland al belasting betaald op deze inkomsten, België heeft als woonstaat het recht om ze opnieuw te belasten. Dubbelbelastingverdragen voorkomen wel effectieve dubbele belasting door mechanismen als de belastingvermindering of de vrijstelling met progressievoorbehoud.
Automatische gegevensuitwisseling (CRS)
Sinds 2017 wisselen meer dan 100 landen automatisch financiële gegevens uit via de Common Reporting Standard (CRS). Uw buitenlandse bank rapporteert jaarlijks uw rekeningsaldo en inkomsten aan de Belgische fiscus.
Dat betekent dat de FOD Financiën exact weet welke rekeningen u aanhoudt en hoeveel u erop hebt verdiend. Niet aangeven is dus geen optie meer.
De CRS-rapportering omvat: rekeningnummer en saldo per 31 december, bruto-intresten, dividenden, opbrengsten uit verkoop van financiële activa, en andere inkomsten.
Veel Belgen met een rekening in Luxemburg, Nederland of Frankrijk werden de afgelopen jaren geconfronteerd met correctievragen van de fiscus. De boodschap is duidelijk: angeven is de enige verstandige optie.
Als u rekeningen hebt die u in het verleden niet hebt aangegeven, kunt u een spontane regularisatie overwegen. De boetes zijn dan lager dan bij een controle. Raadpleeg een fiscaal advocaat voor u stappen onderneemt.
Cryptorekeningen en digitale platformen
De aangifteplicht geldt ook voor rekeningen bij buitenlandse cryptobeurzen zoals Binance, Coinbase en Kraken. Die moeten worden gemeld aan het CAP en de inkomsten moeten worden aangegeven.
De fiscale behandeling van cryptowinsten is nog steeds een grijs gebied in België. In de meeste gevallen zijn meerwaarden op crypto belastingvrij als ze kaderen in normaal beheer van een privévermogen. Maar actief traden wordt als speculatie beschouwd en belast tegen 33% diverse inkomsten.
Ook rekeningen bij buitenlandse betaalplatformen zoals PayPal, Wise of Revolut vallen onder de aangifteplicht als ze bij een buitenlandse instelling worden aangehouden. In de praktijk worden Wise- en Revolut-rekeningen als Belgisch beschouwd als ze via een Europese banklicentie worden aangeboden, maar de regels zijn niet altijd duidelijk.
Bij twijfel: geef aan. Het risico van niet-aangifte is veel groter dan de moeite van het invullen.
Praktische stappen voor correcte aangifte
Stap 1: maak een inventaris van alle buitenlandse rekeningen die u aanhoudt of in het verleden hebt aangehouden. Inclusief gesloten rekeningen die nog niet gemeld zijn.
Stap 2: meld alle rekeningen aan het CAP van de Nationale Bank via de online portal of via uw boekhouder.
Stap 3: verzamel de jaaroverzichten van al uw buitenlandse rekeningen. Daarop staan de inkomsten die u moet aangeven.
Stap 4: vul de juiste codes in uw belastingaangifte in. Buitenlandse intresten komen in vak VII, buitenlandse dividenden eveneens. Buitenlands vastgoed in vak III.
Stap 5: bewaar alle documenten minstens zeven jaar.
Tip: veel buitenlandse banken en brokers bieden een fiscaal jaaroverzicht aan. Download dit systematisch begin januari voor het voorgaande jaar. Sommige platformen sturen het pas in maart of april, dus wacht daar niet mee tot de deadline van uw aangifte.